Wielokrotne gruczolaki jelita grubego, klasyczna gruczolakowata polipowatość i mutacje linii germinalnej w MYH ad 7

Obecność choroby pozaczokoleniowej jest zgodna z modelem nowotworzenia wynikającym z nieprawidłowej aktywności MYH w okrężnicy – mianowicie, niedotlenienia APC i być może .-kateniny (z którą oddziałuje APC). Pacjenci z heteroseksualnymi mutacjami MYH mają zatem łagodniejszą chorobę niż większość pacjentów z klasyczną polipowatością gruczolakowatą, ale bardziej poważną chorobą niż większość pacjentów z mnogimi gruczolakami. Trudno jest odróżnić pacjentów z mutacjami APC i mutacjami biallelicznymi MYH na podstawie cech kliniczno-patologicznych, chociaż historia rodzinna może być przydatna. Mutacje MYH wydają się być częstszą przyczyną fenotypu mnogiego gruczolaka (lub osłabionej klasycznej polipozy) niż mutacje APC, 28-303, ale są ewidentnie mniej powszechną przyczyną klasycznej polipowatości gruczolakowatej. Więcej nowotworów rozwija się u nosicieli biallelicznych mutacji MYH niż u pacjentów z dziedzicznym niepolipowatym rakiem jelita grubego, ale progresja gruczolaka do raka wydaje się być wolniejsza u nosicieli mutacji MYH.34
Zidentyfikowaliśmy 10 pacjentów, którzy mieli tylko jeden zmutowany allel MYH. Czy ci, którzy są heterozygotyczni pod względem mutacji MYH, mają nieco zwiększoną podatność na nowotwory jelita grubego, zważywszy, że utrata allelowa na ramieniu chromosomu p35-37 jest najwidoczniej wczesnym wydarzeniem w nowotworzeniu jelita grubego, które może dezaktywować allel MYH typu dzikiego. Osoby, które nosiły jedną mutację MYH, nie były nadmiernie reprezentowane wśród naszych pacjentów w porównaniu z naszą grupą kontrolną lub grupą kontrolną badaną przez Al-Tassana i wsp.1; a dwie somatyczne mutacje APC w polipach od pacjentów heterozygotycznych pod względem mutacji MYH nie były G: C . T: A transwersji. Niemniej jednak kilku naszych pacjentów z jedną mutacją MYH miało historię rodzinną, która sugerowała dominujące dziedziczenie raka jelita grubego (chociaż nie u wielu gruczolaków). Formalne wykluczenie MYH jako allelu o nieco zwiększonej podatności będzie wymagało analizy dużej grupy pacjentów z rakiem jelita grubego i grupą kontrolną. Nie możemy jeszcze odpowiedzieć na pytanie, dlaczego MYH, zamiast MTH1 lub OGG1, jest ważny w tworzeniu predyspozycji do nowotworów. W szczególności nie można wykluczyć, że nosiciele biallelicznych mutacji MTH1 lub OGG1 są predysponowani do nowotworów, chociaż nie znaleźliśmy takich osób w naszej grupie pacjentów.
Sugerujemy, że testy genetyczne na zmiany w MYH powinny być wykonywane u pacjentów, którzy mają dziesiątki lub setki gruczolaków jelita grubego, z zastrzeżeniem, że prawie wszyscy pacjenci z polipowatością związaną z MYH będą mieli historię rodzinną zgodną jedynie z recesywnym dziedziczeniem wielu gruczolaków. Badanie przesiewowe APC i MYH może być wykonywane równolegle u niektórych pacjentów, na przykład z izolowanymi przypadkami wielu gruczolaków. Oczywiście, jeśli w probandzie zidentyfikowano bialleliczne mutacje MYH, badanie rodzeństwa jest warte zachodu, nawet jeśli są one bezobjawowe w ich szóstej lub siódmej dekadzie. Należy jednak pamiętać, że w 2 do 3 procent przypadków nosiciel dwóch mutacji MYH będzie produkował dzieci z partnerem, który przenosi pojedynczą mutację; w tym przypadku choroba wydaje się dominująco dziedziczona. Czy kwestia, czy warto podejmować testy genetyczne u partnerów pacjentów z biallelicznymi mutacjami MYH, pozostaje kwestią otwartą.
Wszyscy oprócz trojga naszych pacjentów z biallelicznymi mutacjami MYH wymagali kolektomii, ponieważ ich choroba nie mogła być kontrolowana przez polipektomię kolonoskopową
[hasła pokrewne: climax control skład, refundacja aparatów słuchowych, terapia zajęciowa dla osób starszych ]
[podobne: karnidin, olx stargard szczecinski, lioven ]