Wielokrotne gruczolaki jelita grubego, klasyczna gruczolakowata polipowatość i mutacje linii germinalnej w MYH czesc 4

Pacjenci z Wielkiej Brytanii z mnogimi gruczolakami i Mutacjami MYH z linii germinalnej. Rysunek 1. Rysunek 1. Wybrane warianty MYH linii zarodkowej. Panel A pokazuje 1103delC (odwrotna sekwencja); Panel B pokazuje 1419delC; Panel C pokazuje C . T w pozycji 247, R83X; a panel D pokazuje C . T w pozycji 883, R295C. Sześciu pacjentów miało bialleliczne mutacje MYH (Tabela 2 i Figura 1). Spośród tych pacjentów trzy były heterozygotami złożonymi, co pokazano przez sekwencjonowanie klonowanych produktów PCR; pozostałe trzy zostały uznane za homozygoty. Poprzednio zgłaszane zmiany missense, Y165C (A . G w pozycji 494) i G382D (G . A w pozycji 1145), były najczęstszymi zmianami. Zarówno Y165C, jak i G382D celują w wysoce konserwatywne reszty, wcześniejsze mapowanie do domeny białka pseudohelix-spinki-helisa, co prawdopodobnie nadaje specyficzność rozpoznawania niedopasowań, a ostatnie mapowanie do przewidywanej domeny hydrosylazy NUDIX i tym samym prawdopodobnie wpływa na rdzeń katalityczny glikozylazy (reszty 366 do 497). Znaleźliśmy również nowe zmiany przesunięcia ramki, 1103delC (w kodonie 368) i 1419delC (w kodonie 473), które są podejrzane o zniesienie funkcji glikozylazy.
Żadna ze 107 kontroli w Wielkiej Brytanii nie posiadała dwóch mutacji MYH. Y165C znaleziono tylko w dwóch kontrolach i żadna z innych mutacji związanych z chorobą nie występowała w grupie kontrolnej. Opisane wcześniej polimorfizmy MYH w eksonie 2 (G . A w pozycji 64, V22M), eksonie 12 (G . C w pozycji 972, Q324H) i eksonie 16 (C . T w pozycji 1502, S501F) wykryto u naszych pacjentów , o częstotliwości alleli odpowiednio 10%, 21% i 2% – podobnie jak w przypadku wcześniejszych częstotliwości w populacji kontrolnej.1
Aby dostarczyć dalszych dowodów na chorobotwórczość mutacji MYH, przebadaliśmy dostępnych krewnych pod kątem zmian niesionych przez proband (Tabela 2). We wszystkich przypadkach wyniki były spójne z dziedziczeniem recesywnym. Zainfekowana siostra Pacjenta była również homozygotyczna pod względem mutacji Y165C. Niewrażliwa córka Pacjenta 2 była heterozygotycznym nosicielem mutacji Y165C. Siostra pacjenta 4 niosła obie mutacje obserwowane u tego pacjenta i miała liczne gruczolaki i dwa raki jelita grubego. Jedynie nienaruszone rodzeństwo Pacjenta 6 wciąż żyło i obie były heterozygotami.
W celu określenia częstotliwości Y165C i G382D w innych populacjach północnoeuropejskich zbadaliśmy również 26 fińskich i duńskich pacjentów z mnogimi gruczolakami. Dwóch pacjentów (8 procent) było heterozygotami złożonymi dla Y165C i G382D. W całej grupie pacjentów, Y165C i G382D nie były konsekwentnie związane ze specyficznymi allelami w D1S2667 (dane nie przedstawione), nie dostarczając w ten sposób żadnego dowodu na to, że są to zmiany dziedziczne zamiast powtarzających się.
Dwadzieścia pięć gruczolaków od trzech pacjentów, którzy byli heterozygotami złożonymi pod kątem mutacji MYH (jeden z Y165C i 1419delC, jeden z 1103delC i G382D i jeden z Y165C i G382D) przeszukiwano pod kątem somatycznych mutacji APC (w regionach G i H eksonu 15) . Wykryto trzy mutacje, po jednym u każdego pacjenta, a wszystkie z nich to: G: C . T: A transwersje (C . A w pozycji 4230, C1410X, G . T w pozycji 4381, E1461X i G . T w pozycji 4480, E1494X)
[przypisy: usuwanie laserowe owłosienia cena, terapia zajęciowa dla osób starszych, przychodnia rodzinna szczecin ]
[hasła pokrewne: szpital praski chirurgia, refundacja aparatów słuchowych, olx pl bialystok ]